Presentatoren

Henry Schut

Henry Schut zette al op jonge leeftijd zijn eerste stappen op journalistiek gebied. Als tienjarige maakte hij met z'n cassettedeck radioprogrammaatjes voor zichzelf. Vanaf zijn dertiende werden dat programma's voor de hele straat en daarna voor het hele dorp, via een door zijn vader gemaakte zender. Toen hij achttien was, ging Schut aan de slag bij de lokale omroep van Nijkerk, waar hij al snel parttime programmaleider werd. In 1995 ging hij naar de School voor Journalistiek in Zwolle, waar hij koos voor de richting Televisie. Ondertussen bekwaamde hij zich in Nijkerk verder in het radiovak, onder meer door het maken van nieuwsprogramma's, sportprogramma's en kinderprogramma's. Schut ging vervolgens in het kader van zijn studie stage lopen bij NOS Studio Sport en Cameo Media, dat destijds Het Nieuws op Net5 en SBS6 en Hart van Nederland maakte. Bij Cameo ging hij na zijn stage aan het werk. Totdat, drie maanden naar zijn indiensttreding bij Cameo, de NOS belde, of hij daar beeldredacteur wilde worden. Van 1999 tot 2005 was Schut in deze functie actief, vanaf 2001 gecombineerd met allerlei voice-over klussen. In 2004 werd Schut genomineerd voor de Philip Bloemendal Prijs, een prijs voor talentvolle jonge radio- en televisiemakers.
Op 15 augustus 2005, maakte hij zijn debuut als televisie- én radiopresentator. Voor zijn radiowerk werd Schut eind 2005 genomineerd voor de Ilse Wessel Prijs, een prijs voor jonge talentvolle radiomakers.

Mijn rol als presentator?

‘Wat de functie van presentator zo boeiend maakt, is dat het veel meer is dan het simpel aankondigen van onderwerpen. Daar hoort ook bij dat je sportfanaat bent. Je leeft je de onderwerpen in. Je maakt de teksten of past deze aan naar je eigen stijl. Ook ben je betrokken bij het bepalen waarom een onderwerp in de uitzending komt. En uiteindelijk ben je de laatste schakel in een proces: jij moet er voor zorgen dat het sportnieuws in de juiste context, met de juiste nuance en de juiste toon de huiskamer in komt. ’

Mijn hoogtepunt?

‘Het WK Journaal 2010, met Hugo Borst als sidekick. Dat was een onwaarschijnlijk avontuur, dat uiteindelijk 36 dagen duurde. We zouden het programma maken zolang het Nederlands elftal in het toernooi zat. De afloop is bekend, Oranje haalde de finale en wij gingen door tot een dag na de finale. Het was best pittig, maar vooral fantastisch om te doen. Voor het eerst maakte ik een programma waarin veel werd gevraagd van mijn persoonlijkheid. In de reguliere sportuitzendingen ben je altijd veel zakelijker en feitelijker. ’