De NOS is de grootste journalistieke organisatie van Nederland en staat voor veel mensen symbool voor betrouwbaarheid. Dit vertrouwen willen we elke dag weer waarmaken en daar werken ruim 600 mensen keihard aan. Een flink aantal van hen kent u van gezicht of alleen van stem. Nieuwsgierig naar de persoon achter dat gezicht of die stem? Hier stellen zij zich aan u voor.

Sophie Verhoeven

Ook al werkte mijn vader op de School voor de Journalistiek, stond Radio 1 bij ons thuis altijd aan, en vielen er dagelijks drie kranten bij ons op de mat, toch belandde ik min of meer per ongeluk in het vak. Tijdens mijn studie Geschiedenis ging ik stage lopen bij een locale radiozender in Amsterdam, omdat je er flink veel studiepunten mee kon verdienen. Daar was het al fantastisch als je je niet constant versprak en die serieuze dreun kon opzetten, dus ik mocht snel ‘op zender’. Het nieuwslezen gebeurde vanuit een verbouwde wc, en om in de ether te geraken moest je eerst de nodige knoppen omzetten. Ook hield de printer er regelmatig vlak voor de uitzending mee op, dus dan moest je improviseren of gauw wat oude berichten uit de prullenbak trekken. Ook toen ik de studiepunten al lang binnen had, bleef ik er werken.

Het is veel belangrijker dat je weet waar je het over hebt

Na mijn studie solliciteerde ik bij de Amsterdamse zender AT5 waar je, als je niet al te grote fouten maakte, ook alles mocht uitproberen: presenteren, verslaggeven, urenlang live gaan tussen de duizenden hossende mensen op -toen nog- Koninginnedag. Bij de NOS begon in 1999 voor mij de scholing eigenlijk weer opnieuw: het echte spitten aan het bureau, het uren achter een verhaal aanbellen, het grondig uitzoeken van een verhaal en meerdere malen checken of het echt klopt. In 2006 ging ik na jaren weer nieuwslezen op de radio. Op mijn geliefde 3FM waar ik al naar luisterde toen het nog Hilversum 3 heette, en waar nieuwslezer Donald de Marcas al geplaagd en ontregeld werd door Wim T. Schippers. Er is geen betere training voor een nieuwslezer dan dj’s die je graag uit de tent lokken, maar die je ook geïnteresseerd naar de achtergronden bij het nieuws vragen, vanuit het gezichtspunt van een luisteraar. 

Bij mijn weten bestaat er geen officiele opleiding voor nieuwslezer,en het is ook niet erg als je niet perfect spreekt. Het is veel belangrijker dat je weet waar je het over hebt, en dat je ieder bericht je volledige aandacht en concentratie geeft, ook al zijn het misschien jaarcijfers of verkiezingen in een land die je niet meteen interesseren. Ieder nieuwsbericht is een klein verhaal dat je zo goed mogelijk wilt overbrengen aan de luisteraar aan de andere kant. Dat verveelt nooit. De interesse voor het nieuws is voor mij onuitputtelijk. 

*