De NOS is de grootste journalistieke organisatie van Nederland en staat voor veel mensen symbool voor betrouwbaarheid. Dit vertrouwen willen we elke dag weer waarmaken en daar werken ruim 600 mensen keihard aan. Een flink aantal van hen kent u van gezicht of alleen van stem. Nieuwsgierig naar de persoon achter dat gezicht of die stem? Hier stellen zij zich aan u voor.

Kees van Dam

Na mijn studie Hedendaagse Geschiedenis aan de universiteit van Utrecht begon mijn journalistieke loopbaan op de buitenlandredactie van het Utrechts Nieuwsblad in 1989, het revolutiejaar in Oost-Europa. Mijn eerste reportages maakte ik dat jaar op de Duits-Oostenrijkse grens over DDR-burgers die hun land ontvluchtten en in Roemenië waar dictator Ceausescu bloedig ten val kwam. Verder deed ik verslag van de Duitse eenwording, de Fluwelen Scheiding in Tsjechoslowakije en de VN-verkiezingen in Cambodja. Opwindende tijden.

Wat een voorrecht dit allemaal te hebben mogen meemaken!

In 1994 werd ik door de NOS gevraagd de buitenlandredactie in Hilversum te komen versterken. Veel Bosnië en Israël, vaak intensieve samenwerking met correspondenten en verslaggevers in het buitenland zoals Gerard Arninkhof, Wouter Kurpershoek en Gerri Eickhof. Heel dynamisch en leerzaam. Met Gerard maakte ik in Bagdad eind 1998 vier dagen van Amerikaans-Britse bombardementen mee tegen het regime van Saddam Hoessein.

In 2004 begon ik zelf als algemeen verslaggever en er kwamen sindsdien de meest uiteenlopende onderwerpen langs: de Vierdaagse van Nijmegen, het carnaval in Boxmeer, getraumatiseerde Srebrenica-veteranen, Tsjechië en Slowakije die lid werden van de EU, het EK-voetbal in Portugal, de laatste dag van het oude Rijksmuseum en de eerste van het nieuwe museum, het Rode Khmer-proces in Cambodja, het bloemencorso van Zundert, de Nederlandse trainingsmissie in Afghanistan.

Tussen de bedrijven door schreef ik nog twee boeken: een reisgids over Tsjechoslowakije (1990) en Koude koffie in Brno, over mijn werk in het buitenland (2010).

Enkele hoogtepunten tot slot, het ene wat vrolijker dan het andere: de ramp met de MH-17, de processen tegen de Bosnische oorlogsmisdadigers Karadzic en Mladic, het WK-voetbal in Zuid-Afrika, de verkiezing van Obama in 2008 toen ik voor het hek van het Witte Huis verslag deed van de vreugde onder zijn aanhangers.

Wat een voorrecht dit allemaal te hebben mogen meemaken!

*