Anne de Jong

“Waarom ken je al die voetballers uit je hoofd? De tijd die je daaraan besteed kan je steken in het leren van een taal. Daar heb je later iets aan.” Het is een citaat van mijn moeder uit mijn jeugd die ik graag aanhaal omdat het kennen van al die voetballers juist mijn toekomst is geworden.

Het is niet zo dat de woorden van mijn moeder mij gedreven hebben tot een carrière als sportcommentator. Die droom was vooral ver weg. Ik ging journalistiek studeren en rolde de radiowereld in. Als freelancer zijn er weinig omroepen waar ik niet ooit voor gewerkt heb, zo ook voor de NOS. Jarenlang stond ik nieuwslezers bij om zo goed mogelijk mensen bij te praten over wat er gaande is in de wereld.

Een goed radionieuwsbericht is kort, maar vertelt het hele verhaal. De zinnen die je maakt liggen ergens tussen spreek- en schrijftaal. Het moet beeldend zijn, er mogen geen fouten in staan en het moet in één keer duidelijk zijn, want je kan het niet herlezen. Hoewel het niet helemaal hetzelfde is, denk ik dat ook daar de basis is gelegd voor het werk dat ik nu doe, want al deze regels zijn wat mij betreft ingrediënten voor goed sportverslag.

Als freelancer kreeg ik de kans om bij Langs de Lijn te gaan werken. Het begon op een steiger in Sporthal de Bloemhof bij het handbal in Aalsmeer en ging via korfbal en volleybal naar de Spelen in Parijs. Inmiddels is het mijn fulltime baan om de namen van voetballers en zwemmers uit mijn hoofd te kennen. Misschien is het goed als ik nu nog een taal erbij ga oppakken.