Chiem Balduk

Correspondent Duitsland en Midden-Europa

Het duurde even voordat ik dol werd op Duitsland, het Duits en de Duitsers. Opgroeiend langs de grens kende ik het land vooral van de goedkope boodschappen, de schlagers uit mijn oma’s radio en het strenge naleven van regeltjes (“Rotgänger Totgänger!”). In mijn studietijd leerde ik beter hoeveel Duitsland te bieden heeft, welke herzlichkeit schuilgaat achter dat strenge masker en dat Griechischer Wein van Udo Jürgens best een goed nummer is.

Toen ik in 2016 bij de NOS als stagiair begon wist ik: op een dag, óóit, wil ik correspondent worden. Na jaren als redacteur bij Met het Oog op Morgen, de online- en buitenlandredactie, deed de kans zich eind 2023 voor. Enkele maanden later toog ik naar standplaats Berlijn voor dé droombaan.

Het is namelijk een onwijs interessante tijd om in Duitsland actief te zijn. Ingrijpende hervormingen zijn nodig om de vastgelopen economie te reactiveren, de verouderde infrastructuur weer op de rails te krijgen en de vergrijzing het hoofd te bieden. Dat gaat gepaard met omvangrijke weerstand, in een snel veranderend politiek landschap met een toename van extremistisch gedachtegoed. Tegelijk wil Duitsland de leiding nemen in een verdeeld en geïsoleerd Europa. 

Als correspondent leer ik iedere dag weer iets nieuws over mijn gebied. Defensie, economie, zorg: vrijwel alles wat hier gebeurt, is op talloze manieren interessant en relevant voor Nederland. Het werk brengt mij in contact met talloze mensen, waarbij iedere ontmoeting mij weer iets nieuws leert over het land en haar inwoners.

Het is een groot voorrecht om in Berlijn te wonen. De tastbare geschiedenis op iedere straathoek, de groene oases, de vrijheid die de wildste figuren uit de wereld aantrekt, de schoonheid van de lelijke plekken, de onuitputtelijke nachtcultuur. Na een reportagereis is het heerlijk om uit te blazen in een rokerig bruin café, waar het nieuws even ver weg lijkt. Totdat je in een discussie belandt over al dan niet arrogante wessi’s, de toekomst van Volkswagen of waarom Duitsers zo vaak ziek zijn. En dan blijkt weer: mijn werk gaat altijd door, en ik vind het geweldig!