Lucas Waagmeester

Correspondent Verenigde Staten

Een oneindige mensenmassa rondom de brandstapel van Indira Gandhi. Het was 1984, de iconische premier van India was vermoord door haar eigen lijfwacht. Of de armen in de lucht van Nelson Mandela, die werd vrijgelaten uit de Victor Verster-gevangenis in De Kaap.

Het waren de eerste Journaalbeelden die diepe indruk op mij maakten. Op de grond voor de tv lag ik ademloos te kijken. Die paar beelden waren nooit genoeg: waarom gebeurt dit, welke mensen en ideeën zitten hier achter. En wat komt hierna?

Ik bedacht als scholier dat ik zelf op zoek kon naar de antwoorden, ging journalistiek studeren en daarna op de buitenlandredactie van de NOS werken. Tot ik in 2009 de kans kreeg correspondent te worden in Zuid-Afrika. Het WK-voetbal van 2010 zette dat land in de schijnwerper, er was een eindeloze stroom verhalen te vertellen. Daarna begon voor mij een lange weg over de wereldbol.

Langs de eeuwigdurende oorlog in Afghanistan, hoop en terreur in Pakistan, verkrachtingszaken, hindoe-festivals en overbevolking in India. En weer later de interne conflicten, vluchtelingenstromen, en het democratisch verval in Turkije. Na zes jaar aan de grens van Europa, maakte ik in 2020 de oversteek naar Noord-Amerika.

De basisvraag die ik al die tijd achterna reis, is nooit echt veranderd. Door naar de plekken te gaan waar het gebeurt, daar onbevangen om je heen te kijken en oprechte vragen te stellen, blijkt steeds weer een stukje van het antwoord te vinden: waarom gebeurt dit, welke mensen en ideeën zitten hier achter. En wat komt hierna?