Rudy Bouma

“Je valt wel met je neus in de boter”, hoorde ik vaak zeggen toen Trump de verkiezingen won. De roerige campagnes, waarin Joe Biden het stokje overgaf aan Kamala Harris en Trump werd beschoten, bleken nog maar een voorproefje van een onstuimig correspondentschap. Ik deed onder meer verslag van de bosbranden in Los Angeles, de vrijlating van Capitoolbestormers en protesten tegen ICE in steden als Chicago, Memphis en Minneapolis.

Als kind wilde ik al journalist worden. Maar ik had niet durven dromen dat ik nu vrijwel wekelijks de tuin van het Witte Huis in loop, op een sleutelmoment in de Amerikaanse politieke geschiedenis. En om de haverklap voor reportage naar andere staten te reizen. Af en toe moet ik mezelf even in de wang knijpen.

Er gebeurt zoveel tegelijk: de regering-Trump overspoelt de nieuwsagenda. Het is een journalistieke snoeppot, maar wel een die nooit leeg raakt. Nieuwsobesitas ligt op de loer.
Je moet voortdurend lastige keuzes maken: wat belichten we wel, en wat laten we liggen?

Vóór mijn correspondentschap werkte ik 23 jaar als verslaggever bij Nieuwsuur en deed ik regelmatig verslag vanuit conflictgebieden, zoals Afghanistan, maar vooral Oekraïne. Zo was ik bij de annexatie van de Krim en de afscheiding van Donetsk, en maakte ik veel reportages over de nasleep van het neerhalen van vlucht MH17 in 2014 en de grootschalige Russische invasie in 2022. Met eigen ogen zag ik de gruwelen van de oorlog.

Hier in Washington zag ik hoe toen Trump president Zelensky op z’n nummer zette. Als hij toch ook eens een tijd in Oekraïne zou doorbrengen en met eigen ogen de gevolgen van Russische aanvallen zou zien, denk ik dan.

Bij Nieuwsuur specialiseerde ik me ook in rechts-extremisme, Big Tech, sociale media en de verspreiding van desinformatie en complottheorieën. Dat komt nu goed van pas, want de VS is vaak de voedingsbodem daarvan. Zo vertelde een Uberchauffeur in Iowa me vol overtuiging dat Michelle Obama een man is.

Voor NPO Start maakte ik de online serie Ophef, waarin we de mechanismen van viraal nepnieuws onder de loep namen. Als ongezonde hobby ontkrachtte ik regelmatig desinformatie op Twitter, het platform waar ik een haat-liefdeverhouding mee had.

Nu probeer ik in mijn schaarse vrije tijd vooral de natuur op te zoeken: Washington DC is een verrassend groene stad, waar je urenlang door een stadsbos kunt lopen. Met een nieuwspodcast op mijn oortjes, dat dan weer wel.